मनुष जनम अनमोल रे | Manushya Janam Anmol Re

દાદા તારા વિના મારા નયન ભીનાં કોણ લૂછે,

મુજ અંતર ને કોણ પૂછે...

મનડું મારું રહે છે મુંજાતુ, મુજ મન માં કઈ કઈ થાતું,

મન મારું ભમે, દીલ ને કાઈ ના ગમે, શુન્ય રહે છે?

તલસી રહ્યો પણ કોઈ નહિ સાથી, સૌ છે સ્વાર્થ ના સંગાથી,

અંધકાર મય અટવાયા કરું, નવી સુજે... મુજ અંતર ને...

આધી વ્યાધિ ઉપાિધ અનેરી, મોહ માયા ની છાયાં છે ઘેરી,

સુખ શાંતિ વિના, રસ જીવન માં નવી રહે... મુજ અંતર ને...

જલ વિના જમે મીન રહે તલસી, તેમ તુમ દર્શન નો હું પ્યાસી,

કૃપા દ્રિષ્ટિ કરો, અમી વ્રીષ્ટિ કરો, આશા એ છે... મુજ અંતર ને...

જ્ઞાન દીપક નો તુંછેિમનારો, મુજ મુક્તિ નૈયા નો કિનારો,

દાસ તારો બની, એનો નાવિક બની તારી લેજે... મુજ અંતર ને...

સુણ સિદ્ધાચલવાસીવાલા, મુજ અંતર ના કાલાવાલા,

આકમળ વિકાસી, લભદી દીલ માં પ્રકાશી,

મુક્તિ દેજે... મુજ અંતર ને...